Wat is een asbestinventaris?
Een asbestinventaris is een document waarin staat beschreven welke asbesthoudende materialen aanwezig zijn binnen een gebouw en waar deze voorkomen. Voor het opstellen van een asbestinventaris is een plaatsbezoek nodig, tijdens dit bezoek worden er stalen genomen van mogelijke asbesthoudende materialen. Bij elk gevonden asbesthoudend materiaal zal de inventaris duidelijk advies geven om dit veilig te beheren of verwijderen.
Er zijn twee soorten asbestinventarissen: een destructieve en een niet-destructieve asbestinventaris.
Een destructieve asbestinventaris wordt opgesteld voor er onderhouds- of renovatiewerken gebeuren in een gebouw of voor het gesloopt wordt. Het beschrijft alle asbesthoudende materialen die in het gebouw aanwezig zijn: rechtstreeks waarneembare materialen; ingesloten materialen die tijdens de werken of het slopen bloot komen te liggen.
Een niet-destructieve asbestinventaris beschrijft enkel de rechtstreeks waarneembare asbestbronnen die een risico kunnen vormen bij het dagelijkse gebruik van het gebouw. Tijdens de inspectie worden nooit wanden of vloeren beschadigd om ingesloten asbest op te sporen. Bij het opstellen van een destructieve asbestinventaris gebeurt dat wel.
.
Wanneer wordt een asbestinventaris opgemaakt?
De opmaak van een asbestinventaris is vanuit federale regelgeving verplicht voor alle situaties waarbij werknemers kunnen worden blootgesteld aan asbest. Dit wil zeggen dat voor alle gebouwen en installaties waar mogelijk asbesttoepassingen werden gebruikt en mensen zijn tewerkgesteld in principe reeds een asbestinventaris moet voorhanden zijn. De inhoud van een dergelijke ‘visuele’ (niet-destructieve) inventaris is in regel beperkt tot de toepassingen en ruimten die bij normaal gebruik (inclusief kleinere herstellings- en onderhoudswerken) een risico voor contact met asbest kunnen vormen voor de aanwezigen. De verplichting hiervoor ligt bij de werkgever.
Uitzonderingen zijn recente gebouwen of gebouwen waarvan aan de hand van plannen of bestekken kan worden aangetoond dat er nooit asbestmaterialen werden gebruikt. Voor gebouwen die reeds geruime tijd verlaten zijn, is een dergelijke inventaris niet noodzakelijk voorhanden. Anderzijds is het mogelijk dat met het oog op de afbraak reeds eerder een destructief onderzoek naar de aanwezigheid van asbest werd uitgevoerd. Een ‘destructieve’ inventaris zal in principe informatie bevatten over alle aanwezige asbesttoepassingen.
Uiteraard leveren beide vormen van asbestinventarissen belangrijke informatie op voor de deskundige. Deze laatste moet evenwel steeds nagaan over welk type asbestinventaris het gaat en of deze nog wel actueel en bruikbaar is. Een visuele inventaris zal immers bijna altijd onvoldoende zijn in kader van een sloop. Ook bij een destructieve inventaris blijft het nuttig om de gegevens tijdens de opmaak van het sloopopvolgingsplan te verifiëren en zo nodig aan te vullen.
Indien nog geen asbestinventaris voorhanden is, kan het sloopopvolgingsplan deze laatste vervangen, voor zover hij beantwoordt aan de vereisten die worden gesteld in het Koninklijk Besluit van 16 maart 2006. Omgekeerd is dit niet het geval: een asbestinventaris kan nooit gelden als sloopopvolgingsplan.
